دیوان قطب

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/161 آغاز: ای بگرد شمع رویت عالمی پروانه ای ×× از لب شیرین تو شوریست در هر خانه ای؛ انجام: خواهم ز غم ای شوخ بلا خواهم رفت ×× از کوی تو زار و مبتلا خواهم رفت / گفتی که کجا می‌روی ای دیوانه ×× قربان تو می‌روم کجا خواهم رفت از: قطب (؟). از میان شاعرانی که با تخلص «قطب» در فرهنگ سخنوران ثبت شده اند مشخص نیست کدام یک می‌تواند صاحب غزل و رباعی مذکور در این سفینه باشد. به هر حال از قرن هفتم می‌توان قطب الدین عتیقی پدر جلال الدین عتیقی را که «قطب» تخلص می‌کرده نام برد تا برسد به شاعران جدیدتر؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ دارای رکابه؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 1ص (579)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 363]