دیوان قاسم انوار

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9118/6 آغاز: هزار شکر خدا را که در جمیع امور ×× همیشه بر کرم اوست اعتماد مرا / هزار لطف و کرم می‌رسد به جان ز حبیب ×× بدان خوشم که بدان است استناد مرا؛ انجام: یک چند مرا پیر خرد گفتی پند ×× هان تا نکنی به مهرورزی پیوند / نشنید نصیحت بدر بخت نژند ×× هجران به سرم تاخت چو کوه الوند مقطعات؛ 6گ (162ر-168پ) [ف: 29/2 - 779]