دیوان فطرت مشهدی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8862/1 آغاز: سبحان الله هر چند دیده قلم را از مکحله دولت سرمه سلیمانی می‌کشم پری زادان معانی نقاب از چهره نمی‌گشایند؛ انجام: و هفت پند سموات منظور نظارگیان عالم علویست. چشم بد از روی این مجموعه دور و دل نیکبختان از مشاهده اش مسرور باد. این دیباچه از آغاز دیوان او و به صورت جداگانه استنساخ شده؛ خط: نستعلیق و شکسته، بی‌کا، تا: قرن 12 و 13؛ ص 15 شعری به خط محمد حسین زرویی در رجب 1133ق؛ کاغذ: نخودی، جلد: میشن قهوه‌ای، 3ص (4-6)، اندازه: 13/3×25/8سم [ف: 29/1 - 161]