دیوان فانی

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 525/5 آغاز: زهی ز بود تو پروا بود نشان همه ×× خدائی از تو بود بندگی از آن همه؛ انجام: ای عزیزان کسی که زر نخورد ×× هست نادان و جمله باد پیمائی / زر بدستش نشان داغ بود ×× که ز دستش نمی رود جائی مشتمل بر غزلیات، مقطعات؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: 967ق؛ کاغذ: ختائی نخودی رنگ، جلد: مقوای روکش چرم ساغری مشکی، اندازه: 12/8×20/1سم [ف: 4 - 1144]