دیوان عماد فقیه کرمانی

13. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5407/1 آغاز: ... ز آتش خلاص بخش تنم را که آب چشم ×× بردم بگل فرو نبرد تا کمر مرا؛ انجام: ما زاهد خام و پخته را بشناسیم ×× می‌پخته نیم جوش پرسند ز ما (؟) غزلیات اوست نامرتب با تخلص عماد، سپس قطعات و رباعی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول؛ کاغذ: ترمه سمرقندی، جلد: میشن قرمز، 72گ (1پ-72پ)، 20 سطر، اندازه: 14×20/6سم [ف: 8 - 346]