دیوان عضد یزدی

3. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 225/1 آغاز: باز می‌ناید دل ما از پریشانی هنوز ×× مینهم پیش بتان بر خاک پیشانی هنوز / تا آنجا که: سر عشقت را جلال از خلق میدارد نهان ×× همچنان پیدا نگشت این داغ پنهانی هنوز؛ انجام: کجا یار گردی تو با او جلال ×× که شه همنشین گدا کی شود صد و سی و یک غزل در حدود 950 بیت دارد، ولی هیچ‌گونه ترتیب در آنها نیست؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج مشکی، 14 سطر (6×12/5)، اندازه: 11×18سم [ف: 2 - 240]