دیوان عبدالقادر جیلانی

8. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2885/3 آغاز: آغاز قصیده: وجودی سری فی سر سر الحقیقه ×× و مرتبتی فاقت علی کل رتبتی / و ذکری جلی الابصار بعد عمائها ×× و احیی فؤادی الصب بعد القطیعة؛ انجام: و انی عبدالله حقاً و صادقاً ×× يصرفنی ملک صدق نیتی قصیده تائیه. این قصیده عرفانی در شرح مقام انسان است و در آن از توارت موسی و انجیل عیسی یاد شده است. ترجمه فارسی هر بیت زیر آن نوشته شده؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 928ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مشکی، 14ص (20-33)، اندازه: 12/5×22سم [ف: 10 - 270]