دیوان عالی شیرازی

7. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 143-1/143 آغاز: افتاده مقدمه: مطلب بسخن سخن به مطلب نرسد ×× حاصل که سکوت حرف و حرفست سکوت ... / آخر از این چه شد که صرفی مانند موالید و عناصر عمری در ثلاثی و رباعی؛ آغاز اشعار: بسمله. تمامی یابد از مصراع بسم الله دیوانها ×× ببین کز مد این ابروست زیب روی عنوانها / برنگ مهرکین اجسام رنگارنگ بنماید ×× وجوبش گر نباشد ممتنع گردند امکانها؛ انجام: رحمتش در ماند کانرا سوی مطلب خوانده است ×× عفو بی پایان او در کار هر درمانده است / کی تواند رنگ عصیان و جحود ×× طاعت ... سرو پایان زود خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ با سرلوح مزدوج، مجدول مذهب و مشکی؛ جلد: گالینگور، آبی، 195گ، 14 سطر، اندازه: 11×20سم [ف: 4 - 1909]