دیوان ظهوری

32. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1735 آغاز: آنکه خواهد داشت فردا رحمتش دیوان ما ×× گشته وصفش آفتاب مطلع دیوان ما / از گل جنت کریبان اجتنابی می‌کند ×× خار گوئی اختلاطی کرده با دامان ما؛ انجام: لبی که دوش ظهوری ز باده کردی پاک ×× تو خویش را پس از این صاحب ادا میگوی خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: سه‌شنبه 19 صفر 1158ق؛ جلد: تیماج قرمز، 429گ، 15 سطر، اندازه: 13×24سم [ف: 5 - 120]