اثبات الواجب الکبیر

10. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4942/37 آغاز: و ظاهراً انه اذا كان مستتبعا كوجوده كان متحيز اقبل كونه موجوداً و اما الاحتمال الثاني مما ذكرناه آنفاً في بيان احتياج الممكن مع بقاء الاولوية؛ انجام: برابر این رساله در فهرست شناخته نشده و با نام «رساله فلسفیه» آمده است و نام مؤلف به قرینه انجام آن تعیین شد؛ خط: نستعلیق چلیپا، کا: فرید الدین بن محمد الکبیر، تا: 1052ق؛ افتادگی: آغاز؛ دارای حواشی با نشان «منه»؛ کاغذ: سپاهانی، 39گ (100ر-138پ)، ابعاد متن: 10×19، اندازه: 14×24سم [ف: 14-188]