دیوان ضیائی خبوشانی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1016 آغاز: در روش عاشقی هست عجب خوش نما ×× تیر خدنگش بدل دل ز خدنگش رضا خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1246ق؛ در حاشیه (ص 260 نه) این تاریخ نگاشته شده: «اندر شب جمعه بود و نه روز صفر ×× بگذشتم ازین بادیه خوف و خطر / نوبت چو هزار و چل و شش بود و دویست ×× کش این نی خامه ام چنین داد شکر»، بنابراین در همین سال نسخه نوشته شده و مسلماً به نظر مؤلف رسیده و در حاشیه ص 9 یادداشتی است که دال بر این معنی است؛ کاغذ: آبی فرنگی، جلد: چرمی، 134گ، 26 سطر، اندازه: 21×32/5سم [ف: 3 - 262]