دیوان صیدی تهرانی

10. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 550-4/20 آغاز: به خویش راه اینقدر ندی صیدی ×× که عیب جو کنی آیینه گداخته را / گر زغم رنگ نماند به رخ طاقت ما ×× به مشامی نرسد بوی گل حاجت ما؛ انجام: بر جام التفات مپیما به ناکسان ×× زین می‌مباد حوصله پیدا کند کسی / صیدی به تاج دولت عقبی رساندش ×× در یوزه ای که از در دلها کند کسی غزلیات شاعر از الف تا یاء؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: مقوای آبی، 40گ، 16 سطر، اندازه: 19/5×30سم [ف: 4 - 1902]