دیوان صفی الدین حلی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8187/4 آغاز: الفصل الثانی فی الحث على الشرب و المجمل منه ما ذكر به المولى السلطان الملک الصالح و قد امره بملازمة مجلسه الشریف مدة شهر شوال فی الربيع للشرب فنظم علی عدد الاسبوع و اورده كل يوم قطعة منها سبعة ابيات. فی السبت: الا یا ملک العصر و یا نادرة الوقت ×× و من شرف القدر الدست و الكرسی و التخت؛ انجام: و قال فی غلام رمد: و ما رمدت عيناك الا لفرط ما ×× اصر على كسر القلوب انكسارها / اراقت دم العشاق فی معرک الهوى ×× فصار ... [وصالی] فی الجفون احورارها ... قطعاتی است از صفی الدین که باید بخشی از دیوان او باشد. در نسخه ما «الفصل الثانی» عنوان گرفته است که باید با دیوان شاعر که دوازده بخش است و توسط خودش تدوین شده سنجیده شود؛ خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: نیمه دوم قرن 8؛ جلد: مقوایی، 4گ (50پ-53پ)، 15سطر، اندازه: 14/7×22/3سم [ف: 27/1- 449]