دیوان صائب تبریزی

41. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 420 آغاز: برابر؛ انجام: پستی نطق می‌شود معلوم ×× چون برآیی ببام خاموشی این نسخه به نظر صائب تبریزی رسیده و دارای جمله «بلغ الصائب» در حاشیه صفحه آخر کتاب و با این بیت است: «امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم غافل××که تصحیح دواوین خونی اوقات من گردد»؛ خط: نستعلیق، کا: محمد حسین ولد حاجی الحرمین حاجی قوام سلمه تعالی، تا: پنج‌شنبه 29 ذیقعده 1073ق؛ مجدول؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار 1274، حسین بن هدایت الله، محمد رضا الحسینی، مشیرالسلطنة 1322؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: مقوای روکش تیماج تریاکی، 932ص، 15-17 سطر، اندازه: 13/7×25/2سم [ف: 3 - 705]