دیوان صائب تبریزی

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2420 و 4987-ف آغاز: بچشم کم مبین قد بلند اقبال آدم را ×× که باشد از علم شیرازه لشکرهای عالم را / در سده بساط من آن آدم سیه کارم ×× که فکر دانه بر آورد از بهشت مرا؛ انجام: ز طوق بندگی راه نفس شد تنگ بر مجری ×× تو چون سر و از رعونت دست اندر کمر داری / ز طوق گردن خود نیست هیچ فاخته را ×× توقعی که تو از گردش فلک داری در این دیوان تناسبات را از دیوان مفصل خود گزین نموده و نزدیک به 15500 بیت است، فهرست جلد اول از جمله دو مجلد مناسبات: باب الالف: آدم، آدینه، آبرو، آتش، آغوش، آسیا، آبله، باب الباء: بدن، بیاض گردن، بنا گوش بوسه، بهله، بلبل و گل، بید مجنون، باران و ابر، برق، بوریا، بادام و پسته، پیوند، پیاله، پیمانه، پل، پرگار و مرکز، پیری، باب الجیم: چین ابرو، چشم، جام، جرس، چنار، چراغ، باب الحاء: حباب، حنا؛ باب الخاء: خامشی، خم، خبث، خم، خم فلاطون، خزان، خانه درین، خضروات زندگی، خرقه، خواب و تعبیر، خط و خال، باب الدال: دهان و لب، دندان، دریای محیط و قلزم، دل، داغ، درد، دامن شب، دختر رز، دام، دستار، دربان، باب الراء: رشته و گوهر، روز و شب، ریگ روان، رگ گردن، باب الزاء: زلف شانه، زنجیر، زنبور، زخم، باب السین: سفال و ریحان، سیماب، ساغر، سهیل، سوهان، سبو، سر و فاخته؛ خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ خط خوردگی دارد؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج تریاکی، 429گ، 17-20سطر، اندازه: 16×26/5سم [ف: 9 - 1062] و [فیلمها ف: 3 - 120]