دیوان شکسته قاجار

1. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 860 آغاز: چون بهار کامرانی بگذرد ×× از پی او لاجرم آید خزان؛ آغاز غزلیات: زهی آیت صنع تو آشکارا ×× هم از سرو سوری هم از خار خارا؛ انجام: (از رباعیات): ماه رمضان به باده خواران مشکل ×× مشکل تر از آن که در بهاران شکل شامل قصاید و غزلیات (به ترتیب الفبایی) و رباعیات. شاعر در یکی از غزلیات (در بیت آخر غزلی با قافیه میم) از فتح علی شاه یاد می‌کند؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: فرنگی سفید، جلد: تیماج قرمز، 92گ، 15 سطر، اندازه: 14/7×19/7سم [نشریه: 13 - 227]