دیوان شرف قزوینی

2. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1852 آغاز: ای شوق دیدنت سبب جست و جوی ما ×× هم دم فزوده در طلبت آرزوی ما / آلوده گشته این برزق و ریا کجاست ×× ساقی که از شراب کند شست و شوی ما؛ انجام: شوخی که بصد عشوه و ناز از بر ما رفت ×× دین و دل ما برد بپرسید کجا رفت نسخه اصل: کتابخانه خدابخش پتنه-هند، شماره 239؛ خط: نستعلیق، کا: عنایت الله کاتب شیرازی، تا: 981ق، جا: شیراز (باغ شاه)؛ مجدول مذهب، دارای سرلوح مذهب؛ 100ص، 10 سطر [عکسی ف: 5 - 268]