دیوان سیف اسفرنگ

3. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 2927/1 آغاز: طیلسان مشتری را خرقه داده در شرف ×× قطب سجاده نشین از طره ی دستار من؛ انجام: تابوت تو که کالبد جان خسرو است ×× از قالب تو زنده چو تابوت موسویست گزیده‌ای است از دیوان او و بی ترتیب است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 862ق؛ در صفحه اول آن یک فرمان است به خط شکسته نستعلیق، در عنوان نام شاعر سیف الدین السیرنگی نوشته شده. در شهر ساری آغاز به انتخاب کرده و در مراغه به پایان رسانیده. در نیمه رجب 863ق در زمان ملازمت عضدالدین ملک جهانگیر با امیرزاده جهانشاه، در حاشیه گ 18ر شعری از عبدالله هاتفی هست و در آخر شعرهایی از شاه طاهر دکن و محتشم (به خط متأخر) و طالب آملی و ازهری و کاتبی و حکیم رکنای کاشی و «قضا و قدر» دارد؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج مشکی، 41گ (2پ-42پ)، 23 سطر (13×19)، اندازه: 21×25سم [ف: 4 - 500]