دیوان ساعی شیروانی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3034/7 آغاز: ابتدا میکنم این نامه پر درد بنام ملک قادر قیوم خداوند کریمی که همه حور و طیور و دد و دیو و سمک و ببر و پلنگ و همه از منعم درویش ازو یافته سرچشمه ادراک فیوضات کمالات ... ولی آدم بی درد نداند ره توفیق و هدا را؛ انجام: از ره مقصود و ندانم ره توفیق و هدارا والسلام. بحر طویل است، از ساعی شیروانی که به هند رفته و در آنجا به خوازی دچار گشت در شکوه و گله از روزگار؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سبز، 1گ (98-99)، 16سطر (7/5×15)، اندازه: 17/5×22/5سم [ف: 10 - 1975]