دیوان دیده ترکمان

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 424 آغاز: بسمله. غزل فی ردیف الالف: بود افلاک دود خرمن از خود رمیدنها ×× زمین باشد غبار توسن در خود رسیدن ها؛ انجام: حالی دلی بی حال ×× ای دلبر سروی قدی نهال / سرو قدی نهال ×× سروی قدی نهال مشتمل است بر غزلیات به ترتیب قوافی، مخمس، رباعیات، فردیات، مثنویات، رقعات نثر، رساله منشور محفل شوق که شامل مکتوبات، شرح بعضی لطایف اکابر و غزلیات آنها، سفینه نظم و نثر و رساله در شرح دستگاه راک به فارسی و اردو؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ از صفحه 364 تا صفحه 1015 شامل آثار شعرا و عرفای ایران و هند است به این شرح: حضرت مولانا جلال المله والدین محمد رومی، بلبل شیراز معانی حافظ شیرازی، طوطی شیرین کلام سرمدی شیخ سعدی، حکیم انوری، خاقانی، هلالی، ظهوری، ظهیری، مولوی جامی، میرزا صایب، میرزا بیدل، بیخود، جویا، گویا، عرفی، کلیم، طالب آملی، فطرت، وحدت، میرزا، رایض، تمکین، شاکر، عاقل، و قطعاتی به زبان اردو و ترکی از دیده و دیگران، در حواشی بعضی از صفحات قطعات اضافی به نظم و نثر به خط دیده که شکسته نستعلیق متوسط تحریر شده با کلمه «لمحرره دیده» ملاحظه می‌شود، مجدول، با کمندکشی زرین، دارای پنج سرلوح مذهب متوسط کار کشمیر؛ این نسخه تا زمان فتح هندوستان از جانب نادرشاه افشار در تملک شاعر (دیده) بوده که مطالبی در مورد اتفاقات و وقایع آن زمان به خط او در حواشی دیده می‌شود با ذکر تاریخ 1144-1151؛ در سال 1232 از عرض کتابخانه فتحعلیشاه قاجار و نیز در سال 1282 از عرض کتابخانه ناصرالدین شاه قاجار گذشته؛ کاغذ: کشمیری، جلد: مقوای روکش تیماج سرمه‌ای مذهب، 1062ص، 12 سطر، اندازه: 17/9×28/4سم [ف: 3 - 1]