دیوان دولت قاجار

12. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 810/1 آغاز: پس از بسمله. مطلع و مقطع هر سخن نام نامی ناظمی را در خور است که به نظمی خجسته قصاید فراید دهور و غزلیات شهور را در دیوان عالم امکان ترکیب کرده و به وجهی شایسته رباعیات فصول و مثنوی لیل و نهار را به ترتیب آورده؛ انجام: مراسله منظور: سکوت از قصه بی انتها به ×× سخن را ختم کردن در دعا به / الهی دوستان را غم مبادا ×× نشان هجر در عالم مبادا خط: نستعلیق، کا: فتح علی شاه، تا: قرن 13؛ مجدول، با دو پیشانی؛ کاغذ: سفید، جلد: روغنی زمینه مشکی، 284ص (1-284)، 11 سطر (8×13)، اندازه: 13×19سم [سنا: ف: 2 - 65]