دیوان دولت قاجار

5. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 780/2 آغاز: از زین به زمین چون شه دین گشت نگونسار، با پیکر صد چاک ×× برخاست فغان سر بسر از عترت اطهار، پیوست به افلاک / زینب ز سراپرده سراسیمه برون تاخت، با موی پریشان؛ انجام: شها «دولت» ترا از بندگانست ... اگر چه از گنه سودش زیان است. چه غم پای شفاعت در میان است. وله ایضا ... مرثیه‌هایی است در قالب مستزاد و غزل با تخلص «دولت»؛ خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ 118گ (44پ-161ر)، سطور راسته و چلیپا [ف: 2 - 110]