دیوان خیالی بخارائی

1. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 3677 آغاز: الله و لا سواه. ای زده کوس شهنشاهی بر ایوان قدم ×× هر دو عالم بر صفات هستی ذاتت علم؛ انجام: از دهانش کام دل بر گیرم و خوشدل شوم ×× گوشه زلفش بدست من گر افتد یک شبی شامل غزلیات و یک قصیده مسدس و رباعیات شاعر؛ خط: نستعلیق، کا: زین الکاتب، تا: رجب 854ق؛ با دیوان شاهی در یک مجلد و نسخه نفیس و درباری است، کاتب نسخه با عبارت «تمام شد دیوان مولانا خیالی بعون خدای لا یزالی و حسن توفیقه ...» از شاعر یاد می‌کند و به قرینه عبارت ظاهراً شاعر در سال تحریر در حال حیات بوده، مجدول، مذهب، دارای سرلوحی زیبا؛ تملک: محمد بن علی معروف به فیضی، سید عبدالباقی سیروزی»؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: چرمی سوخته، 22گ، 14-12سطر، اندازه: 12×16/5سم [ف: 2 - 563]