دیوان خاقان قاجار

39. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1929 آغاز: دیباچه: دیباچه کتاب دانش و عنوان دیوان بینش حمد و ثنای خاقانیست جلت عظمته که سلاطین حروف را افسری بر سر نهاده و خواقین الفاظ را ابواب ترکیب بر چهره گشاده است ... رای عالم آرای مبارک شاهنشاهی به ترتیب و تدوین آن ملهمات غیبی واردات لاریبی تعلق پذیرفته بکلب آستان فلک پاسبان محمد صادق مروزی که یکی از غلامان جان نثار آن خسرو گردون وقار است مقرر فرمودند که دیباچه بر آن دیوان فصاحت بنیان نوشته باشد ... ای منفعل رفاه رخت مهر خاوری ×× شد ختم در جهان بتو رسم ستمگری / یک ره نظر بذره کنی گردد آفتاب ×× ای سایه خدا چو کنی ذره پروری ... دیوان: برابر اشعار؛ انجام: از حجله شاخ جلوه گر دلبر گل ×× بلبل بنوای جانفزا در بر گل / حمام چو صحن چمن از گل بدنان ×× گل بر سر گل ریخته گل بر سر گل با دیباچه منثور از محمد صادق مروزی است در تعریف و تمجید اشعار خاقان و به نظر می‌رسد که کاتب نسخه هم او باشد که بنا به دستور فتحعلیشاه قاجار مامور تنظیم و تدوین این منظومه گشته و علاوه بر دیباچه قصیده‌ای هم در مدیح فتحعلیشاه قاجار سروده است. شامل: قصاید، غزلیات، ساقی نامه، رباعیات است که چند رباعی و غزل بزبان ترکی است؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول؛ به سالهای 1282 و 1322 به ترتیب از عرض کتابخانه گذشته؛ مهر: ناصر الدین شاه قاجار، میرزا محمود وزیر، مشیر السلطنه؛ کاغذ: اصفهانی ضخیم نخودی، جلد: مقوای روکش چرم مشکی، 239ص، 8- 10 سطر، اندازه: 20×30سم [ف: 4-897]