دیوان حیاتی کرمانی

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 955/3-طباطبائی آغاز: آغاز دیباجه: بسمله افتتاح دیوان سخن ذکر عظمت پادشاهی جلیل الوصف است ... بر آینه ضمیر اهل عرفان کاسرار نهان جمله عیان است ... پوشیده نماند ... آغاز دیوان قصائد: ای مستکین مسند عرفان و شاعری ×× کافاق پر صدست ز صید کمالتان ... آغاز غزلیات: ای در هوای گلشن کوی تو سالها ×× طیار جان گشوده به هر گوشه بالها؛ انجام: یاقوت لبت لعل بدخشان چو نجوم ×× تا صبح مرا دیده در افشان باشد / ای لعل لبت برده ز یاقوت گرو ×× از خرمن حسنت مه و خورشید دو جو / گردون هدف ناوک آه من شد ×× قربان کمان ابروی تو مه نو این دیوان کوچک شامل قصیده، غزلیات با ترتیب الفبایی، ترجیع بند، مخمس، ساقی‌نامه، مثنوی و رباعیات است. حیاتی در برخی از غزلیات خویش از نورعلی شاه نیز نام می‌آورد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1274ق؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج قرمز، 35ص (94-128)، 17 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 23 - 238]