دیوان حقیقی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 8198 آغاز: ابتدا کردم ثنای لامکان ×× تا بمانداین حدیثم جاودان / حق آن واحد که شاه انبیا است ×× عیز ذاتش جملگی اندر فنا است مثنوی است و غزل به ترتیب تهجی و غزل‌های ترکی به همین گونه و رباعیات ترکی. در الذریعه (259: 9) و فرهنگ سخنوران (169) از چند شاعر متخلص به حقیقی یاد شده است: جهانشاه قراقوینلو ترکمان کشته در 872 مصطفی بغدادی زنده در 963، پری رخ خانم دختر شاه تهماسب یکم، میرزا محمد بیک احمدآبادی گجراتی از قرن 11 (منزوی 2301)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ افتادگی: انجام؛ مجدول دوستونی زر و لاجورد، با سرلوح پاره شده؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج آلبالویی، 133گ، 12 سطر (8×11/5)، اندازه: 11/5×16/5سم [ف: 17 - 51]