دیوان حسن دهلوی

18. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14157 آغاز: ای برفراز سرو برآورده ماه را ×× بر ماه کج نهاده به شوخی کلاه را / دل می‌بری ز ماه به گواهی قد خویش ×× ای دوست راست کرده چه آری گواه را؛ انجام: رباعیات: ای ترک مرا که رفتم از دست بخوان ×× بنواز و بخوان وصل پیوست بخوان / شاهین دلم باز هوای تو گرفت ×× چون می‌دانی که خواندنی هست بخوان. بعد از رباعیات سه بیت دیگر آمده که بیت آخر چنین است: یک بنده دلسوخته باشد که خدا را ×× در خانه دل جای دهد صورت ما را خط: نستعلیق، کا: پیر حسین کاتب شیرازی، تا: جمادی الثانی 941ق؛ مجدول، با سرلوح مزدوج مذهب مرصع با گل‌های الوان؛ مهر: «... بهادر فخرالدوله غالب جنگ فدوی شاه عالم پادشاه غازی» (بیضی)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 232گ، 14 سطر، اندازه: 12/5×22/5سم [ف: 38 - 198]