دیوان حافظ شیرازی

37. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8167/14 آغاز: لمولانا قدوة الشعرا شمس الملة و الدین حافظ علیه الرحمة دل می‌رود ز دستم صاحبدلان خدا را ×× دردا که درد پنهان خواهد شد آشکارا / کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز ×× باشد که باز بینیم دیدار آشنا را؛ انجام: مشکل عشق نه در حوصله دانش ماست ×× حل این نکته به این فکر خطا نتوان کرد / بجز از روی تو محراب دل حافظ نیست ×× طاعت غیر تو در مذهب ما نتوان کرد در این بخش چهل و هفت غزل انتخاب و نقل شده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه نخست قرن 9؛ جلد: مقوایی با روکش پارچه، 9گ (77پ-85ر)، اندازه: 14×21/3سم [ف: 27/1 - 303]