دیوان جسمی همدانی

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 458 آغاز: بسمله سبحانه فی النعت. رخ تو خواست فروزد جمال معنی را ×× زمانه تاب نیاورد این تجلی را؛ انجام: ای آنکه زرای نیر امکانی ×× وی آنکه بجود حاتم دورانی / مستوفی ایران شدی شد تاریخ ×× مستوفی ممالک ایرانی. شامل تقسیمات: در متن: قصاید، ترکیبات، مقطعات، یک مثنوی، در حاشیه: غزلیات به ترتیب قوافی، رباعیات، قسمتی از غزلیات و رباعیات در متن نگارش یافته است. در پایان صفحه 187 که خاتمه قصاید است چنین رقم رفته است: «تمت القصاید بعون الله و حسن توفیقه بتاریخ اربع و عشرین یوما من شهر جمیدی الثانی سنه اربع و اربعین بعد الالف من الهجرية النبويه صلى الله عليه و آله و سلم فی دار السلطنة بدپاپور المعروف بیچاپور صانها الله تعالى جل شأنه عن النقص و الفتور ...»؛ خط: نستعلیق شکسته تحریری، کا: محمد مقیم ابن جسمی همدانی، تا: 24 ذیقعده 1048ق، جا: کشمیر؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران 1329، «عبده لطفعلی 1284» که فرزند مویدالدوله قاجار است؛ کاغذ: کشمیری الوان، جلد: مقوای ابره تیماج مشکی، 416ص، 21 سطر در متن 20 سطر در حاشیه، اندازه: 14×23/2سم [ف: 3 - 341]