دیوان پریشان

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3907/2 آغاز: اول نامه بنام حی و توانا ×× صانع و پروردگار و عالم و دانا؛ انجام: تا از می‌تو مست چو تو دوستان شوم ×× عرر زنم بوقت سحر همچنان خری یک قصیده و غزل است به ترتیب تهجی سپس رباعی است و هجو هم دارد؛ خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1255ق؛ جلد: پارچه، 90ص (هامش 16-105)، 19 سطر (8×15) [ف: 12-2895]