دیوان بساطی سمرقندی

7. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 225/4 آغاز: یا رب اندر کعبه صدق و صفا را هم ببخش ×× از کرم بر آب چشم و آتش آهم ببخش ... تا آنجا که: چون بساطی گر چه دور افتاده ام از راه تو ×× جرعه یی از جام نزدیکان در کامم ببخش؛ انجام: انجام از یک قطعه: از ریش و پوستین نشود خواجه آدمی ×× بز ریش دارد و سگ دیوانه پوستین نسخه دانشگاه بیست و هشت غزل و یک قطعه دارد و همه آن (170بیت) است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج مشکی، 14 سطر (6×12/5)، اندازه: 11×17/8سم [ف: 2 - 242]