دیوان باقر لاهیجانی

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 2183-12/73 آغاز: بسلمه بدانکه این ترکیب دوازده گانه که هر ترکیبش محتوی بر هفت بند است وقطرات چند است که ... دیدها نمناک باز از حسرت دیدار کیست ×× سینه‌ها صد چاک از هجر گل رخسار کیست؛ انجام: زین نازله اعظم احوال همه عالم ×× سر درگم و مبهم شد واحسرت و وایلا / پشت فلک از محنت از آتش این عبرت ×× چون پشت کمان خم شد واحسرت و واویلا شاعر که در اشعارش «باقر» تخلص می‌کند در دیباچه کوتاه دیوانش می‌گوید که این تراکیب دوازده‌گانه که هر ترکیب آن حاوی هفت بند است به جهت تعزیه داری امام حسین سروده است. شاعر بعد از اتمام ترکیب بندها اشعار دیگری نیز در مراثی آورده است. گویا شاعر همان ملا محمد باقر بن محمد تقی لاهیجی است؛ کا: ابراهیم، تا: ربیع الثانی 1255ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 66گ، 12-13 سطر، اندازه: 14×21سم [ف: 4 - 1936]