دیوان امیر المؤمنین علی علیه السلام

32. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1035/1/1 آغاز: بسم الله (الحمدلله) الذی دانت لعزته الجبابرة و تضعضعت دون عظمته الاكاسرة و اتضحت الاعلام على تزوده بالهيته و تحيرت الاوهام في كنه هويته ... رأيت بعد ان اسمى هذا المجموع بانوار العقول من اشعار وصى الرسول و الله تعالى الموفق لما يزلف اليه و هو حسبی و نعم الوكيل. بسمله. قال امیرالمؤمنین و ارث علم النبيين و قائد الغر المحجلين و افضل الخلق بعد رسول رب العالمين على بن ابی طالب عليه افضل صلوة المصلين - و له عليه السلام؛ انجام: فعليك بالحسر عن ذراع الجد و التشمير عن ساق الجهد لحفظه و رعاية الفاظه و معانيه و التغلغل في شعاب دقائقه و مبانيه و لا تذهلن عن قولی فیه: خير الدواوين تحويه و تحفظه ×× دیوان شعر امیرالمؤمنين على / فيه المعالی و فيه الفضل مجتمعا ×× كفضل صاحبه فی العالمين على همان کتاب انوار العقول کیدری است؛ خط: نسخ، کا: ناصرالدین بن نورالدین محمد، تا: شنبه 24 رجب 1099ق؛ مجدول؛ آغاز و انجام این نسخه همان است که در ش 1141/3 دیده‌ایم مگر با اندکی جدایی. در پایان این یکی نویسنده می‌نویسد: «تم الکتاب الموسوم بانوار العقول من اشعار وصى الرسول ...» سپس آن تاریخ را می‌آورد؛ 45ص (1-45) [ف: 5 - 1314]