دیوان امامی گلپایگانی

خوانسار؛ فاضل؛ شماره نسخه: 474 آغاز: الحمدلله الواحد الاحد الفرد الصمد العليم القديم القدير الذى لم يلد و لم يولد و لم يكن له كفوا أحد؛ انجام: دارد امید شفاعت از تو امامی کاوست غلام تو بل غلام به قنبر ناظم در این مجموعه مناجاتی به باری تعالی و قصیده‌ای شکوائیه به پیامبر اکرم (ص) و قصیده‌ای غدیریه در مدح امام علی (ع) و قصیده‌ای در مدح و منقبت حضرت زهراء (ع) را در سن 72 سالگی به نظم آورده و باعث بر آن را خوابی دانسته که در آن به درگاه خداوند مناجات می‌کرده است؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن 14؛ مجدول؛ 8گ، 20 سطر، اندازه: 14×22/5سم [ف: 2 - 128]