دیوان آقا جان طبرستانی

2. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 768 آغاز: بسمله. آه از دمی که خسرو دین با دل فکار ×× گردید در زمین بلا بی معین و یار؛ انجام: غافلا بر بند لب زین پس خموش ×× رفتم از سر زین مصیبت عقل و هوش قصاید است در ستایش بزرگان مذهب و در پایان با ترجیع بند، ستایش استاد میرزا بسمل مازندرانی و قهار قلی خان فرمان روای مازندران برای پول قالی هم در آن هست و مادر خودش را هم که در 1208 مرده است هم مرثیه می‌گوید، غزلیات و رباعی و ماده تاریخ و ترجیع‌بندی در مرثیه در سی و پنج بند و قصیده‌ای رائیه در مرثیه و قصیده فراتیه نیز در آن هست؛ خط: نستعلیق متوسط، کا: شاید از خود شاعر، بی‌تا؛ بخشی از اشعار از نسخه افتاده؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: مقوای زرد، 26گ، 15 سطر، اندازه: 17/5×22سم [نشریه: 13 - 152]