دیوان آصفی هروی (قهستانی)

17. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5148 آغاز: برابر؛ انجام: ربود چشم سیاه تو عقل و دینم را ×× کنون که سر بزند بیخودی مبین در من / ز بسکه از غم اول گل گریستم دارد ×× هزار داغ بدل هر گل زمین از من / بکارم آن گره افتادست از دست بدگویان ×× معاذالله اگر از دست وفای یار بگشاید خط: نستعلیق چلیپا، کا: میرزا حسین خان آبدار باشی، تا: شعبان تنگوزئیل 1304ق، جا: اصفهان؛ مجدول، با سرلوح زیبا؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، 45گ، 6 سطر (7×10/5)، اندازه: 13×19سم [ف: 15 - 4125]