دیوان آصفی هروی (قهستانی)

9. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4279 آغاز: پی سگان درست استخوان غم پرورد ×× تنم که راحت خود جست و رنج یارانرا / بحسن آن بت یار شد چو حسن ادب ×× پیاده در ره دین کرد شهسوارانرا / امیدوار بوصلست آصفی یا رب ×× که نا امید نسازی امیدوارانرا؛ انجام: شد روز ازل میکده سر منزل ما ×× کز باده سرشته بود آنرو گل ما / هر لاله که در کوی خرابات دمید ×× پر کرده پیاله ای ز خون دل ما / این کاسه دلگشا است نامش بجهان ×× هر مصرع مستزاد نقشی است در آن. در مجلس جم ×× تاریخش هم/[گر] صبح ابد نهان کند لاله قدح ×× پس کاسه دلگشای سلطان جهان / از یاد بهار- صبح ابدم خط: نستعلیق، کا: عبدالعظیم بن خواجم قلی، تا: رمضان 1028ق؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول؛ کاغذ: سپاهانی رنگارنگ، جلد: تیماج مشکی، 66گ، 15 سطر (6×11)، اندازه: 12×19سم [ف: 13-3247]