شناسنامه‌ی نسخه‌ی خطی

دلائل الاعجاز

از جرجانی، عبدالقاهر بن عبدالرحمن (د. ۴۷۱ ق)

کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، تهران · شماره‌ی ۲۰۵/۱-طباطبائی

کتابت ۱۱۰۱ق نسخ
/m/136864
شناسه‌ی فهارس: #136864

کاتب و کتابت

تاریخ کتابت
۱۱۰۱ق
محل کتابت
نامشخص
سفارش‌دهنده
—

ویژگی‌های ظاهری

خط
نسخ کیفیت خط:
شمار برگ
۱۰۶ برگ
شمار سطر
۳۰ سطر
اندازه (سانتی‌متر)
۱۲×۲۳سم
کاغذ
اصفهانی شکری
جلد
تیماج مشکی

نشان‌های نسخه‌شناسی

  • اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
  • حواشی به خط مؤلف ندارد
  • تذهیب و سرلوح ندارد
  • نگاره و نقاشی ندارد
  • تصحیح‌شده ندارد
  • حواشی (محشّی) ندارد
  • جدول‌کشی ندارد
  • رکابه ندارد
  • مقابله و بلاغ ندارد
  • نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد

اشخاص مرتبط با نسخه

مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.

رساله‌های این مجموعه ۲

نسخه‌هایی از همین کتابخانه که زیر شماره‌ی 205-طباطبائی آمده‌اند و در یک مجلد صحافی شده‌اند.

  1. ۲۰۵/۱-طباطبائی دلائل الاعجاز (همین نسخه) · جرجانی، عبدالقاهر بن عبدالرحمن ۱۰۶ برگ
  2. ۲۰۵/۲-طباطبائی التبيان في علم البيان المطلع على اعجاز القرآن · زملکانی، عبدالواحد بن عبدالکریم ۳۵ برگ

رابطه با نسخه‌های دیگر

اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.

آغاز نسخه

آغاز
الحمدلله رب العالمين - و بعد فانا اذا تصفحنا الفضائل لنعرف منازلها في الشرف و نعلم ايامنها احق بالتقديم - وجدنا العلم اولاها بذلك اذلا شرف الا و هو السبيل اليه و لا خير الا و هو الدليل عليه

انجام نسخه

انجام
عن مسمى ذالك الاسم واقعا منك ايها المتكلم

مهرها، تملک‌ها و وقف‌نامه‌ها ۱

  • تملک تملک: شیخ جعفر بن الشيخ خضر، محمد بن الحسن المعروف بالبهاء

متن مأخذ

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)

ج ۱۴، ص ۷۴۰، ردیف ۷
● دلائل الاعجاز / معانی بیان / عربی dalā'il-ul i‘jāz جرجانی، عبدالقاهر بن عبدالرحمن، - 471 ؟ قمری jorjānī, ‘abd-ol-qāher ebn-e ‘abd-or-rahmān (- 1079) از مشهورترین کتب در علم بلاغت و معانی و بیان است در چندین فصل. با تألیف دو کتاب «دلائل الاعجاز» و «اسرار البلاغه» در فن بلاغت اسلامی تطوری رخ داد و پس از جرجانی دو شاخه پیدا کرد: معانی، بیان. علم بدیع با «تلخیص» قزوینی پیدا شده است. این سه هنر، پیش‌ها در کتاب‌های گذشتگان از هم جدایی نداشته است. آغاز: الحمدلله رب العالمین حمد الشاکرین أحمده على عظیم نعمائه و جمیل بلائه و استکفیه نوائب الزمان و نوازل الحدثان ... چاپ: مطبوعات الفتوح الادبیه، 302ص، 1331ق؛ مطبوعات المنار، به تصحیح محمد عبده، 428ص، 1331ق. [دنا 1232/4 (9 نسخه)] شرح و حواشی: 1- دلائل الاعجاز (مختصر) حسینی خوانساری، محمد
...
7. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 205/1-طباطبائی آغاز: الحمدلله رب العالمين - و بعد فانا اذا تصفحنا الفضائل لنعرف منازلها في الشرف و نعلم ايامنها احق بالتقديم - وجدنا العلم اولاها بذلك اذلا شرف الا و هو السبيل اليه و لا خير الا و هو الدليل عليه؛ انجام: عن مسمى ذالك الاسم واقعا منك ايها المتكلم. خط: نسخ، کا: محمد نبی بجستانی، تا: 1101ق؛ تملک: شیخ جعفر بن الشيخ خضر، محمد بن الحسن المعروف بالبهاء؛ کاغذ: اصفهانی شکری، جلد: تیماج مشکی، 106گ (1-106پ)، 30 سطر، اندازه: 12×23سم [ف: 22 - 71]

یادداشت‌ها و منابع پژوهشی

اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.

حالت پیشنهاد اصلاح. روی ✎ کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.

گزارش اشکال یا پیشنهاد