الدروس الشرعية في فقه الامامية

9. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 9033/1 آغاز و انجام: برابر؛ انجامه: فرغ من تجهيزه آخر نهار الاثنين سادس عشر رمضان المعظم من شهور سنة احدى و عشرين و ثمان مايه بقلم العبد الضعيف الراجى ربه الخايف ذنبه على بن محمد بن داوود سعد من بنى اسماعيل من مشغرا عانه الله تعالى على طاعته و حتم له و لجميع المومنين و المومنات بالخير و الحمد لله رب العالمين.(پایان جزء اول، برگ 211ر) «هذا آخر كلامه قدس الله سره و رفع فى عليين قدره و جعل الشهادة المختوم بها عمله من اعظم الاسبابا المغفور بها ذلله كان الله انا و له آمناً و ملجا و ملاذا و جنحا بمحمد و اله الطاهرين صلوات الله عليه و علينا اجمعين وافق فراغه عصر السبت ثامن عشر العقدة (كذا) من شهور سنة احدى و عشرين ثمان ماية بقلم العبد الفقير الى رحمة ربه على بن محمد ين داوود ين سعد المشغرى نشى بالجرمق و ناهل بعرمثا هما من عمل ناحية ارنوک غفر الله له و لوالريه و للمومنين»(پایان کتاب برگ 264پ). کامل؛ خط: نسخ، کا: علی بن محمد داود بن سعد المشغری، تا: دوشنبه 16 رمضان 821ق؛ مصحح، با علامت بلاغ، محشی به امضاهای «منه ادام الله ایامه» و «در» و «ذکری»، در پایان نسخه یادداشت‌هایی چون: رقعه الجيب من الصحيفه عن سيد العباد على بن الحسين (ع) به خط تاریخ ولادتها، روایات طبی از امیرالمومنین (ع)، معجون الفلاسفة، دستورهای پطشکی و طبیعی، فی معرفة الغالب و المغلوب، اشعار از بنت الحارث بن عبدالمطلب بن عبدمناف، حکایات عالمی از علمای عامه بغداد که قصد مناظره با شیعیان داشت و ابیاتی که در خواب برای او خوانده شد، مسایل من فنون شتى و استخراجها بالجبر، چند مسئله درباره محاسبه خرز صداع و هر بیماری سد و پوست، آیات الشفا و مانند آنها، تاریخ ولادت چند تن از خاندان مشغری در قرن 9؛ تملک: عبدالحسین بن اعسن، نظام الدوله، عبدالرحمن موصوف به طمع بن حسان (؟)؛ مهر: کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: نخودی و گل بهی، 25 سطر (7×12/5)، اندازه: 11×19سم [ف: 29/2 - 647]