الدرة المضيئة فی شرح الالفية

107. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 12910 آغاز: و اعتبار اللفظ فیفرد و قد اجتمع الاعتبار ان فی قوله؛ انجام: مصدر حوی اذا اسود الاصل فيهما حيى لقولهم. این نسخه به قدر ده ورق از صدر ناقص است و از ذیل نیز تا اوایل شرح این بیت: «و ان لحرفین ذاالاعلال استحق ×× صحح اول و عکس قد يحق»، که بیت سی و یکم از انتهای کتاب است بیشتر ندارد؛ بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ محشی؛ واقف: حسین کی استوان، آبان 1348؛ کاغذ: حنایی، جلد: مقوا، 236گ، اندازه: 13/5×20سم [ف: 12 - 116]