داستان دختر برهمن و پسر برهمن

تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5625/27 آغاز: شنیدم ز رندی باده نوشی ×× ز سر در فتنه خمخانه جوشی / چه رندی مونس جان شمع محفل ×× سرور افزا چو ساغر همدم دل؛ انجام: بسوزان ز آتش دل نفس سرکش ×× برآ همچو طلا از کوره بیغش / رسان یا رب تو نادم را بیاران ×× بحق حرمت شام غریبان خط: نستعلیق، کا: محمد اسحاق بن محمد حسینی ژاوهی، تا: قرن 12؛ کاغذ: نوعی ترمه، جلد: میشن قرمز، اندازه: 15×25/5سم [ف: 8 - 446]