خلاصة الاقوال فی معرفة احوال الرجال

92. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8129 آغاز: برابر؛ انجام: و ربيعة بن علی و ابو اسحق يروى عنه فهذا ما اردت اثباته مما قال البرقى و به يتم القسم الاول من هذاالكتاب و يتلوه القسم الثانى بحمدالله و منه فی المجروحين و من اتفق [در حاشیه: اتوقف] فی حديثه و الحمدلله القوى و صلى الله على النبى الامى [مشکوک] و آله الكرام. [رقم:] قد تمت الكتاب فی يوم الثلثا من شهر ذيقعدة الحرام سنة ست و عشرين بعد الالف حرره العبد الاقل عبدالمطلب. خط: نسخ تحریری، کا: احتمالاً عبدالمطلب بن یحیی طالقانی، تا: سه‌شنبه ذیقعده 1026ق؛ دارای رکابه، مصحح، با بلاغ شیخ بهائی و چند بلاغ دیگر، محشی در یک موضع به خط «بهاء الحسینی»، مهم‌ترین حواشی این دستنویس را عبدالمطلب بن یحیی طالقانی نگاشته وی شاگرد میرداماد بوده، محشی به نقل از استادش با رمز «م ح ق دام ظله العالی» و هم شامل مواردی بدون علامت، در توضیح خط نسخه، به خط نستعلیق نوشته: «توضیح. بلغ در حواشی تا فصل عرشون بقلم جناب شیخ بهائی است و از فصل عشرون که مرقوم شده «ابتدأ فبلغ اه» خط جناب میر داماد است، پس این کتاب خدمت دو استاد بزرگوار قرائت شده، قرائت نماینده عبدالمطلب طالقانی بوده است از تلامذه جناب میرداماد که حواشی استاد را بعلامت م ح ق در هوامش نقل ... است» (شاید به خط یکی از افراد خاندان نصیری)؛ تملک: عبدالمطلب طالقانی، ابن میرجمال الدین محمد علوی حسینی، درویش ضیاء موحد علوی؛ جلد: مقوایی با روکش کاغذی، 139گ، 15 سطر، اندازه: 11/6×17/7سم [ف: 27/1 - 244]