حليه

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 286/3-2/106 آغاز: بسمله الحمد حمد بی حد و ثنای بی عد مر خالقی را که خلقت جمیع اشیاء را برای کسوت انسانی و انسان را اظهار فرمود حلیه ذات معلی و مزکی ... که خمرت طنیة آدم بید؛ انجام: ای عالی نظر از حلیه بالا بکن که ترا به حلیه کار نیست ... فتقبل منی انک انت السمیع العلیم وسمیع البصیر. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ 9گ، 12-13 سطر [ف: 3-1677]