الحکمة المتعالية فی الاسفار الاربعة العقلية

21. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4797 آغاز: و صفاته الكمالية على مسلك البديع سديد و حرز حسنی جديد فى غاية التدقيق ... و هى موسومة بالحكمة المتعالية ... فها انا اشرع فى مقدمات المطلوب باذن الله الملك المرغوب؛ انجام: ان القسم الثانى من الرئيس يحب ان يكون. تمت كتبت من النسخة الذى بخط يد مصنفه و مؤلفه نورالله مرقده و بردالله مضجعه فی آخر كتابه اعنى كتب هذاالكتاب من اوله الى آخره و حواشیه بیده الجانيه ... غیاث الدین منصور الشهیر به محمد هادی ... چهل و هفت جزو است؛ خط: شکسته چلیپا، کا: غیاث الدین منصور مشهور به محمد هادی، تا: قرن 11؛ در آخرین صفحه یک شخص بیسواد و بی اطلاعی اظهار نظر غلطی نموده باین مضمون که این کتاب خط غیاث الدین منصور بن امیر صدرالدین است و حال آنکه وی در 948 درگذشته است و ثانیاً در این یادداشت این کتاب را کلیات غیاث الدین منصور ماخوذ از مطارحات شیخ اشراق دانسته و این نیز درست نیست؛ تملک: احمد بن حسین بن احمد الحکیم تنکابنی در سال 1293، و مهر حکیم احمد جد این شخص «لا اله الا الله الملك الحق المبین، عبده احمد 1111» که حکیم احمد مزبور معاصر با علامه مجلسی است؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج زرد، 373گ، 15 سطر (5×13)، اندازه: 10×20سم [ف: 13 - 190]