الحکمة

8. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 9975 در آن یاد میشود از افلاطون و برومن و معلم اول و اسکندر و اخوان صفاء و حکماء فارس و روم و هند و مشائین و متاخرون، نیز از کتاب فاذن و کتاب الاشارات و شراح الاشارات و المشارع و المطارحات و حكمة الاشراق (فصل 6 و 11 فن) و الشارح الفاضل نصیرالدین الطوسی (رضی الله عنه ، رحمه الله) (فصل 12 فن 1) همچنین در آن آمده است «ذکر ناها فی کتاب الحيوان» (فن 1 فصل 14). مؤلف مشائی است ولی آشنای به روش اشراقی و گاهی هم حدیث نبوی می‌آورد. درباره مؤلف آن همین اندازه از کتاب بر می‌آید که پس از خواجه طوسی می‌زیسته است چنین است عنوان‌هایی که در نسخه مانده است: الفصل الثالث فی تقاسيم الوجود و يشتمل على مباحث: 1) انقسامه الى المتقدم و المتاخر، 4) في ان الوجود ينقسم الى علة و معلول، في ان الوجود ينقسم الى حادث و قدیم، 7) في ان الوجود ينقسم الى واجب و ممکن، 8) في ان الموجود ينقسم الى الكلى و الجزئی، 9) في ان الوجود ينقسم الى متناه و غير متناه، فن الاول في العلم الالهى و يشتمل على فصول: 1) اثبات الواجب، 2) في ان واجب الوجود واحد لاشريک له، 3) الاسماء و الصفات التى للواجب لذاته، 4) الواجب لذاتهو معنی ابداعه، 5) ترتیب المعلول على العلة و وجوب تناهیها و لاتناهیها، 6) في ان الواحد لايصدرعنه الا الواحد، 7) دوام وجود المبد، (8) المبادی و الغايات، 9) ترتیب الموجودات، 12) ادراک الواجب لذاته و المفارقات العقلية، 13) بقاء النفوس بعد المفارقة عن الابدان، (14) معرفة كيفية حال النفوس المفارقة عن الابدان البشرية و شرح احوالها و احوال المعاد الروحانی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: سپاهانی، 131گ، 33 سطر (22×9)، اندازه: 14×29سم [ف: 17 – 518]