شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/120112
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
✓
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- شهاب الدین علی حسنی حسینی دیباجی
- تاریخ کتابت:
- 1098-1099ق (1098 هـ.ق)
- محل کتابت:
- کرمان
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 4 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق، شکسته
- تعداد برگ و سطر:
- 2 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 15/5×25سم
- کاغذ و جلد:
- فرنگی • تیماج مشکی
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بسمله، بعد از حمد پروردگاری که اصناف الطاف بی غایت و انواع اصطناع بی نهایتش بوسایل انامل و افهام عقلا و اذکیا اصلا در حیز حصر و احصا نیاید و درود برنامداری که هم در شمار آفرینش و هم در حساب دانش و بینش ... »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« از طرف انمله ابهام را متصل باید ساخت بطرف تمام انمله سبابه و بعض از عقد دوم او چنانچه سر ناخن سبابه با سر ناخن ابهام برابر باشد و طرفش بطرف او متصل، والله اعلم بالصواب »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
در پایان دارد: «صورة خط حضرت سالک محمد: تمت الرسالة الشريفة الشريفية على انامل واحد من اسباط مؤلفه رحمه الله في دارالسلطنة اصفهان في تاريخ ذیحجه الحرام سنة ثمان عشرین بعد الالف هو ابن مؤيد سالك الدين محمد الحموى الطبيب غفر الله له لوالديه لجميع المؤمنين» پس سالک الدین محمد حموی یزدی پزشک فرزند مؤید نواده شرف الدین یزدی در سپاهان در ذیحجه بسال 1028 نسخه‌ای را نوشته گواهی می‌دهد که از نیای او می‌باشد نسخه ما از روی آن میان 1098 1099 به دست شهاب الدین دیباجی نوشته شده؛ در دنبال قاعده ضرب مرکب در مرکب است با تضعیف به شماره بزرگترین رقم مضروب ، ، سطور چلیپا (11/4×20)
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 12 • صفحه 1008 • ردیف 4
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
4. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1035/32
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق شکسته، کا: شهاب الدین علی حسنی حسینی دیباجی، تا: 1098-1099ق، جا: کرمان؛ مجدول؛ در پایان دارد: «صورة خط حضرت سالک محمد: تمت الرسالة الشريفة الشريفية على انامل واحد من اسباط مؤلفه رحمه الله في دارالسلطنة اصفهان في تاريخ ذیحجه الحرام سنة ثمان و عشرین بعد الالف و هو ابن مؤيد سالك الدين محمد الحموى الطبيب غفر الله له و لوالديه و لجميع المؤمنين» پس سالک الدین محمد حموی یزدی پزشک فرزند مؤید و نواده شرف الدین یزدی در سپاهان در ذیحجه بسال 1028 نسخه‌ای را نوشته و گواهی می‌دهد که از نیای او می‌باشد و نسخه ما از روی آن میان 1098 و 1099 به دست شهاب الدین دیباجی نوشته شده؛ در دنبال قاعده ضرب مرکب در مرکب است با تضعیف به شماره بزرگترین رقم مضروب؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 2ص (281-282)، سطور چلیپا (11/4×20)، اندازه: 15/5×25سم [ف: 4 - 836]