حديقة المؤمنین

37. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4900 کر آغاز: بسملة، الحمدلله رب العالمين و صلى الله على خير خلقه محمد و آله الطاهرين كتاب النكاح هو لغة الوطى على الأشهر و شرعاً العقد اجماعاً كما فى الكلام و أقسامه أى الكتاب الثلثة الأول فى النكاح؛ انجام: مما تعقل عنه على الآدمى فحسب بلا خلاف فى شىء من ذلك أجده و حيث انتهى الكلام فى الكتاب بعون الله تعالى إلى هنا قال الماتن ره فهذا ما أوردناه و قصدنا حصره و ضبطه مختصرین مطوله و نسئل الله سبحانه أن يجعلنا ممن شكر بلطفه و کرمه عمله و غفر وسعة رحمته ذلله قد تمت الکتاب جلد 2؛ خط: نسخ، کا: محمد مهدی بن حاجی بن محمد حسین، تا: شنبه 29 صفر 1224ق؛ مصحح، محشی به نقل از مختار الصحاح، برخی قلم خوردگی، در آغاز فایده‌ای در بیان قاعده شناخت وضعیت توثیق رجال شیعه و عدم آن به نقل از شیخ بهائی آمده است که آغاز آن چنین است: «کل جمیل جمیل، کل صفوان صاف ...»، یادداشتی به خط یکی از علما نامش به عمد محو شده- مربوط به سال 126 مبنی بر یافتن سند کتاب فقه الرضا علیه السلام که از استادش علامه بحر العلوم (ره)، آن از پدرش، آن از امیرحسین و آن نیز از شیخ بهائی (ره) نقل نموده و عمل به احادیث این کتاب را جایز شمرده است؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی با روکش کاغذی سبز مغز پسته‌ای، 225گ، 19 سطر (9×15)، اندازه: 15/5×21سم [ف: 40/2 - 293]