شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/115457
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
✓
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
✓
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
✓
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- ظاهراً جمادی الاول 1113ق (1113 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 92 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 310 برگ • 17 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 16/8×23/5سم
- کاغذ و جلد:
- نخودی • مقوا، رویه پارچه
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بسمله الحمدلله الذی دلنا علی الطریق القویم و من لینا بالهدایه الی الصراط المستقیم و وفقنا عند ... و بعد فان الفقیر إلی الله الغنی محمداً المشتهر ببهاء الدین العاملی وفقه الله للعمل ... »
انجام نسخه
« مصروفة فی اکتساب اسباب السعادات الحقيقية بمحمد و آله ... سنة الف و سبع من هجرة ... و ظاهراً و باطناً.
کامل »
مهرها، یادداشتهای تملک و وقفیات نسخه
واقف: محمد صالح علامه حائری، مرداد 1351
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
به لفظ «منه رحمه الله» یکی دو مورد از حواشی محمد صالح بن فضل الله حائری مازندرانی در سال 1329ق، دستخط یکی از بزرگان که به علت پارگی، بیشترین قسمت آن ساقط شده به گفته ملا صالح مزبور این نوشته متعلق به علامه مجلسی میباشد که در سال 1106 یعنی چهار سال قبل از فوتش نگاشته. البته صحت نوشته نامبرده بعید است چون کتابت نسخه، سنه 1113 میباشد
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 12 • صفحه 558 • ردیف 92
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
92. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 11387
آغاز: برابر؛ انجام: مصروفة فی اکتساب اسباب السعادات الحقيقية بمحمد و آله ... سنة الف و سبع من هجرة ... و ظاهراً و باطناً.
کامل؛ خط: نسخ، بیکا، تا: ظاهراً جمادی الاول 1113ق؛ مصحح، مقابله شده، محشی به لفظ «منه رحمه الله» و یکی دو مورد از حواشی محمد صالح بن فضل الله حائری مازندرانی در سال 1329ق، دستخط یکی از بزرگان که به علت پارگی، بیشترین قسمت آن ساقط شده و به گفته ملا صالح مزبور این نوشته متعلق به علامه مجلسی میباشد که در سال 1106 یعنی چهار سال قبل از فوتش نگاشته. البته صحت نوشته نامبرده بعید است چون کتابت نسخه، سنه 1113 میباشد؛ واقف: محمد صالح علامه حائری، مرداد 1351؛ کاغذ: نخودی، جلد: مقوا، رویه پارچه، 310گ، 17 - 18 سطر، اندازه: 16/8×23/5سم [ف: 21/1 - 501]