نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/113166
کتابخانه و مخزن نگهداری: رضوی
شهر و کشور: مشهد
شماره نسخه: 72

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

نام کاتب:
قاسم قریشی
تاریخ کتابت:
جمادی الثانی 990ق (990 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 3 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ (تحریری)
تعداد برگ و سطر:
353 برگ • 23 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
16×22سم
کاغذ و جلد:
نخودی • تیماج عنابی

آغاز نسخه

« بسمله. من اثبات الصانع دون ان يقول من اثبات الواجب »

انجام نسخه

منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« فان قیل: جاز ان يعرف أن هناك معارف حقيقية و لم يعرف أنه ماذا قلت: انها بعد مفارقة البدن ان لم يحصل ... له في الدنيا أصلاً فهی لاتدرك جهلها و لان ان هناك شيئاً لم يحصل له فلم تتألم من ذلك ... قلت: الاحتياج الى الآلات في غير الجسمانيات ای الجزئيات ممنوع ... و اما الكليات من الجسمانيات و ان جاز ان يحصل بمعونة الآلات بأن تدرك النفس جزئياتها بمعونة الآلات فيليه و لما معها من المباينات و المشاركات، فاذا خرب البدن و بطلت الآلات لم يحصل تلک ... و ان سلم فلا نسلم أنها حين المفارقة تتألم بفقدانها فانها لم تتوقف على الشعور بها و ذلك علم فلا فقدان. »

مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه

واقف: خواجه شیراحمد، پایان قرن 10 و اوایل قرن 11ق
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 12 • صفحه 373 • ردیف 3
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 72 آغاز: بسمله. من اثبات الصانع دون ان يقول من اثبات الواجب؛ انجام: برابر روی ورق اول کتاب راجع به نسخه و مؤلف آن چنین آمده است: «حاشیه مولانا معین الدین تونی بر شرح اصفهانی»، «تصنیف مرحوم مولانا معین الدین محمد علامه تونی است که عم خواجه شیر احمد است و خواجه شیراحمد ولد مرحوم خواجه عمیدالملک است که والد بنده شیر احمد است غفرالله تعالی لی ولهم ولجميع المؤمنين و المؤمنات و مولانا مذکور در زمان پادشاه عالیجاه سلطان حسین میرزا بایقرا فوت شده و مدفن ایشان در گازرگاه هرات است»؛ خط: نسخ تحریری، کا: قاسم قریشی، تا: جمادی الثانی 990ق؛ واقف: خواجه شیراحمد، پایان قرن 10 و اوایل قرن 11ق؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج عنابی، 353گ، 23 سطر، اندازه: 16×22سم [ف: 1 - 102]