حاشية كلامية

22. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 839/1 آغاز: قوله عذاب القبر للكافرين آه. اعلم ان الترتيب الطبيعى العادى يقتضى تقديم قوله و سئوال منکر و نکير على عذاب القبر و التنعيم فيه لان التعذيب و التنعيم بعد السئوال و الجواب و موقوف عليها؛ انجام: الاسعاد والاشقاء ايضا حادث باعتبار التعلق و ان كان ذات تلك التكون قديمة تمت الكتاب بعون الملک الوهاب. گویا حاشیه بر شرح تجرید قوشچی یا شبیه آن باشد که شامل مبحث معاد از عذاب قبر و حقیقت حشر و بعث و شبهات معاد جسمانی و توبه و بیان ایمان و کفر و ثواب و عقاب و سعادت و شقاوت را دارد و در آن به شعری فارسی از جامی (- 898ق) اشاره کرده و از تفتازانی و قاضی بیضاوی و فاضل محشی و شارح و شرح مقاصد و امام غزالی و راغب اصفهانی و ابوزید دبوسی و امام رازی و صاحب کشاف یاد نموده است و نیز از صاحب تمهید و صاحب کفایه و جمعی از علمای حنفیه؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مهر: حاج سید سعید؛ جلد: تیماج زرد، 23 سطر (9×14/5)، اندازه: 12×19/5سم [ف: 3 - 1137]